آمار دل آرام 1

دل آرام 1
آرامش سهم قلبیست که در تصرف خداست،خدایا به یادت قلبمان را آرام و لحظاتمان را خدایی کن.
Links

زیباست شماهم زیبا بخوانید

 تصاوير زيباسازی وبلاگ،قالب وبلاگ،خدمات وبلاگ نويسان،آپلودعكس، كد موسيقی، روزگذر دات كام http://roozgozar.com

آن زمانی که نگاهم گرم توست

من به چشمانم حسادت می کنم

سینه سنگین می شود دل مضطرب

تا به این هنگامه عادت می کنم

من به طوفانی که دارد چشم تو

بر خدا از تو شکایت می کنم

تا به محراب نگاهت می رسم

عاشقانه من عبادت می کنم

چشم من غرق بهار و شادمان

در دلم خود را شماتت می کنم

تا رسم بر حاجتم هردم ترا

با دو چشمانم زیارت می کنم

من نمیدانم چرا با دیدنت

در دلم حس وخامت می کنم

گر دلت با من یکی باشد چو چشم

هر دو را یکجا فدایت می کنم

-----------------

فریدون دوستی


برچسب‌ها: من نمیدانم چرا با دیدنت, دردلم حس وخامت می کنم
[ یکشنبه ۱۳۹۴/۰۱/۰۹ ] [ 23 ] [ زری بانو ]
اول نوشت:سراپای وجودم همه در راه تو سوخت ............. 

دوم نوشت:یاد یارانی که روزی خیلی چفت بودیم باهم والان دورافتادیم ......

سوم نوشت:هرکسی اومدورفت یه خاطره ازخودش بجاگذاشت رو قلب ساده ام... 

الکی نوشت:بی خیال همه ی دنیا ..........

الکی نوشت:بی خیال همه ی دنیا ..........

 آخرنوشت:از دید وبازدیدای پشت سرهم تو ایام عید بدم میاد . 

[ دوشنبه ۱۳۹۴/۰۱/۰۳ ] [ 13 ] [ زری بانو ]

سلام

 

عیدتون مبارک

[ دوشنبه ۱۳۹۳/۱۲/۲۵ ] [ 13 ] [ زری بانو ]

کلا دلم گرفت از این فضای وب

سوت وکور.......

نه کسی میاد نه میره

این همه لینک دوستان

معلوم نیس سرشون کجا گرمه

ای دنیا.........

میگن نباید وابسته بشی الکی..........

[ چهارشنبه ۱۳۹۳/۱۲/۲۰ ] [ 16 ] [ زری بانو ]

اسمش را میگذاریم؛ دوست مجازی... 

اما آنسو یک آدم حقیقی نشسته 

خصوصیاتش را که نمیتواند مخفی کند 

وقتی دلتنگیها و آشفتگی هایش رامینویسد 

وقت میگذارم برایش 

وقت میگذارد برایم 

نگرانش میشوم 

دلتنگش میشوم

 وقتی در صحبت هایم

 به عنوانِ دوست یاد میشود 

مطمئن میشوم که حقیقی ست 

هرچند کنار هم نباشیم 

هرچند صدای هم راهم نشنیده باشیم 

من برایش سلامتی و شادی آرزو دارم 

هرکجا که باشد

 

  

 

این گل زیبا 

 نثار وجود پر مهر 

تمامی شما دوستان مجازی

 

[ یکشنبه ۱۳۹۳/۱۲/۱۰ ] [ 0 ] [ زری بانو ]
About

ازتوای کوه بلند
ای سراپاهمه پند
ازتواین تجربه آموخته ام
که نلرزد دلم از غرش ارابه ی سنگین زمان
یا هراسی ندهم راه به دل از طوفان
کاه بودن ننگ است
کوه می باید بود